(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)
(Budi bicara penonton dinasihatkan.)
Ada sesuatu...
yang saya mahu beritahu awak.
Saya mahu lakukannya sekarang.
Ia juga...
apa yang saya mahu beritahu malam itu.
Apa dia?
Saya sukakan awak.
Saya...
sukakan awak.
Kenapa awak sukakan saya?
Teman wanita awak juga ada di sini.
Apa?
Dan saya tidak sukakan ini. Ia terlalu tidak selesa.
Saya sangat mahu jadi DJ dan penulis...
Tidak.
Awak kata awak ajar saya...
apa itu radio dan bagaimana ia akan mengubah hidup saya.
Awak kata awak takkan bersemuka lagi dengan saya,
tapi awak akan selalu ada di sisi saya.
Awak ingat awak kata itu?
Saya mahu lakukannya sekarang.
Secara ikhlas dan sepenuhnya, saya akan...
berada di sisi awak mulai sekarang.
Awak faham?
Sehingga...
awak mengenali saya.
Apa maksud awak sehingga saya mengenali awak?
Jika saya lakukan seperti sebelum ini,
saya rasa akan kehilangan awak.
Seperti hari itu.
Saya kenal awak.
Kita sudah saling mengenali...
pada satu masa dulu.
Saya akan hubungi awak. Selamat malam.
(Episod 8) Selamat malam.
Terima kasih.
Apa yang awak lakukan?
Kenapa awak jadi begini dan bekerja dengan Cik Nam?
Saya kata ia bahaya. Saya kata jangan lakukannya.
Adakah Cik Nam mempermainkan saya?
Soo Ho.
Apa yang awak mahu? Kenapa awak ke sini?
Adakah awak lupa kita sudah umumkan yang kita bercinta?
Bolehkah awak pergi?
- Kami sedang bercakap. - Kami sedang bercakap.
Awak yang mengganggu kami.
Mari cakap di luar.
Hei.
Soo Ho.
Saya faham.
Saya mahu dengar semua yang awak katakan, tapi...
saya fikir awak patut dengar Tae Ri dulu.
Mari cakap selepas itu.
Sebentar.
Cakap dengan saya dulu.
Hentikan semuanya. Saya takkan buat seperti ini.
Adakah awak tidak tahu cara berniaga?
Awak tidak boleh kawal saya sesuka hati awak...
dan maklumkan pada saya kemudian.
Mereka mahu tahu bila mereka boleh jumpa Ji Soo Ho...
untuk bincang drama yang awak telah tandatangani kontraknya itu.
Di mana Jin Tae Ri?
Encik Kim suruh semua orang pulang dan Ji Soo Ho bersama dia sekarang.
Hubungi dia supaya ke sini esok.
Kita bercinta?
Jika awak tidak mahu bercinta secara kontrak,
adakah awak mahu bercinta secara nyata?
Tidakkah awak takut akan dikaitkan dengan saya?
Saya lebih takut bila dilupakan.
Saya lebih takut jika orang tidak kenal saya.
Saya tidak mahu kelihatan lebih menyedihkan.
Jadi hentikan sebelum awak kelihatan lebih menyedihkan.
Hanya beberapa gambar.
Ia takkan musnahkan hidup awak langsung.
Kita pernah rapat.
Soo Ho.
Adakah awak tidak kasihan pada saya?
Jadi...
adakah saya kelihatan gembira bagi awak?
Adakah awak...
tidak ingat saya?
Saya...
sukakan awak.
Saya kenal awak.
Kita sudah saling mengenali...
pada satu masa dulu.
(Ji Soo Ho, Pengurus Ji Soo Ho)
(Ji Soo Ho)
(Ji Soo Ho, Pengurus Ji Soo Ho)
Ibu?
Ke mana dia pergi?
Ibu!
Nombor yang awak hubungi sibuk...
Ya, tolong cepat.
Saya tidak tahu bila dia pengsan.
Ya.
Apa patut saya buat?
Cepat...
Nombor yang awak hubungi tiada dalam talian.
Ibu.
Tolong bangun. Apa patut saya buat?
(Ji Soo Ho)
Awak masuk dengan selamat?
Apa patut saya buat?
Ibu saya...
Apa patut saya buat?
Tidak kira betapa biasanya dia dengan kehidupan seharian,
dia masih terdedah kepada banyak bahaya.
Pesakit juga terlebih banyak bekerja.
Dia mesti telah alami pening yang teruk.
Saya minta maaf,
ibu.
Saya selalu tinggalkan awak sendirian.
Saya minta maaf.
Ia Ji Soo Ho.
Saya ada sesuatu untuk minta dari Doktor Yoon.
Kenapa dia tiba-tiba dipindahkan ke sini?
Saya dengar semuanya telah dibayar.
Sila tekan butang jika awak perlukan pertolongan.
Adakah ibu awak semakin sihat?
Adakah ia awak?
Saya cakap tentang bilik hospital dia.
Saya sudah terhutang budi. Awak buat saya rasa bersalah.
Saya tahu. Saya melakukannya untuk buat awak rasa bersalah.
Apa yang awak kata?
Itu yang awak lakukan kepada saya juga.
Awak buat saya fikirkan awak dengan buat saya rasa bersalah.
Begitulah keadaannya sehingga sampai sejauh ini.
Ia bukan strategi yang teruk, jadi saya memilih untuk tiru awak.
Soo Ho,
bagaimana awak boleh bergurau pada masa seperti ini?
Dengar sini, Cik Song.
Bagaimana awak boleh anggap itu sebagai gurauan sekarang?
Awak mesti penat kerana apa yang berlaku.
Tidur sahaja tanpa perlu fikir terlalu banyak.
Bagaimana dengan apa yang awak kata sebelum ini?
Awak tetap tidak akan mengingatinya.
Dapatkan tidur yang cukup.
Kenapa Ji Soo Ho tidak hadir?
Jadual dia terlalu penuh.
Dia akan pastikan untuk hadiri mesyuarat seterusnya.
Adakah dia dapat buat penggambaran di luar negara...
dengan rancangan radio dia?
Adakah dia akan terus lakukan rancangan itu?
Kita sudah tandatangan kontrak.
Apa lagi yang awak perlukan untuk dapatkan jaminan?
Sebaliknya,
bagi saya perkenalkan awak...
kepada Jin Tae Ri sebagai pasangan cinta dia.
Helo, saya Jin Tae Ri.
Saya nantikan penggambaran ini.
(Ji Soo Ho Mengumumkan Penggambaran "Who Am I")
Dia akan buat penggambaran di luar negara...
sebaik sahaja dia uruskan jadual radio?
Geng Hilang Akal, apa ini?
Apa yang dia cakap ini?
Dia baru mulakan rancangan dia sebulan yang lalu!
Jangan beritahu saya...
awak tidak tahu tentang ini.
Bagaimana ini boleh terjadi?
Saya tidak dapat ramalkan sifat artis yang berubah-ubah.
Bagaimanapun,
ia sesuatu yang saya akan uruskan.
("Who Am I" cadangan penggambaran drama)
Adakah awak akan duduk di situ sahaja?
Jin Tae Ri terkenal kerana bersikap kurang siuman.
Bagaimana jika dia dedahkan gambar-gambar saya?
Tidak bolehkah awak kawal anak awak?
Awak tidak berhak untuk cakap pada saya seperti itu.
- Apa? - Jung Da Seul!
Saya uruskan dia untuk awak, bukan?
Apa awak mahu buat berkenaan anak awak?
Apa kata jika awak berkelakuan seperti ayah untuk perubahan?
Apa?
Saya tidak pernah jadi ayah sehingga sekarang.
Bagaimana saya tiba-tiba mahu berkelakuan seperti itu?
Berapa lama lagi saya perlu ketahui jadual saya melalui berita?
Awak yang sebut tentang perniagaan itu dulu.
Ada terlalu banyak penggambaran di luar negara.
Ia terlalu sukar dengan jadual semasa saya.
Jadi, berhenti dari rancangan radio.
Dia betul.
Rancangan radio tidak cukup bergaya untuk kita.
Saya...
mahu melakukannya.
Ia sesuatu yang saya mahu lakukan buat pertama kali dalam hidup.
Saya akan lakukan semuanya,
jadi hanya uruskan yang ini.
Ia tidak boleh dibantu.
Seperti yang awak sudah tahu, Tae Ri menuntutnya.
Awak nampak gambar itu, bukan?
Kenapa awak buat saya bertanggungjawab?
Orang yang bertanggungjawab adalah ayah!
Dua hari dari sekarang,
kita ada upacara menderma di sebuah hospital.
Sila hadir.
Ibu.
Bagaimana awak boleh tidur 12 jam secara berterusan?
Berani awak pengsan sendiri?
Juga, kenapa awak tidak beritahu saya...
yang awak ambil ubat?
Geu Rim.
Saya boleh rasa pandangan awak pada saya.
Bagaimana awak tahu?
Saya minta maaf.
Saya benar-benar minta maaf.
Awak sangat sibuk kebelakangan ini.
Tidak kira betapa sibuknya saya,
tiada apa-apa yang lebih berharga dari awak.
Serius.
Jika awak sakit tanpa beritahu saya lagi...
Jadi apa?
Apa maksud awak, "Jadi apa?"
Jika awak buat saya terkejut lagi,
saya akan melekat pada awak seperti gam.
Ia menakutkan, betul? Bukankah ia menakutkan?
Saya sangat takut.
Ibu.
Di sinilah tempat awak buat pembedahan mata awak.
Benarkah?
Ya.
Salam sejahtera.
Ia malang bagi awak.
Bagaimanapun,
beginilah cara ia berjalan dalam dunia perniagaan.
Ia tidak beretika.
Ia belum sebulan dan awak gunakan media.
Situasi boleh berubah...
- pada setiap masa. - Tidak boleh.
Tidak sangat.
Radio...
bukan perniagaan. Ia adalah hubungan.
Pendengar...
percaya dan tunggu Ji Soo Ho.
Awak tidak patut manipulasi guna media. Ia tidak akan adil.
Adakah saya betul?
Lebih-lebih lagi, awak profesional.
Saya sudah cakap dengan Soo Ho...
Saya tidak fikir awak sudah cakap dengannya.
Saya tidak fikir Soo Ho adalah seseorang yang begitu.
Dia bertanggungjawab.
Dia fikir ia sangat penting...
untuk pegang pada janji yang dia buat.
Awak tidak seperti Soo Ho.
Saya faham.
Sekarang, saya pasti ia bukan idea Soo Ho.
Selamat tinggal.
Tentang lukisan ini...
Ia tidak sesuai dengan tempat ini langsung.
Seperti suhu perasaan yang berbeza,
ruang ada suhu juga.
Bagaimanapun, tempat ini sejuk seperti ais.
Malangnya, ruang tidak boleh berlaku adil...
untuk karya terbaik ini.
Saya cakap, saya faham.
Berhenti telefon saya. Saya akan hantarkannya kepada awak.
Awak sangat menjengkelkan.
Apakah ini?
Kenapa awak sendirian?
Hanya saya yang bekerja keras.
Bagaimana dengan Geu Rim?
Ibunya dimasukkan ke hospital.
Bukankah dia telefon awak?
Sebab inilah saya cakap saya takkan dapatkan telefon.
Kita akan mulakan penggambaran sekarang!
Nombor yang awak dail tidak dapat dihubungi.
Sekarang, jumpa.
Dua tangan ke hadapan.
Lagi!
Bagus.
Lihat satu sama lain.
Bagus.
Berhenti!
Kami akan periksa skrin.
Kita akan mulakan lagi!
(Soo Ho di penggambaran komersial)
Berhenti! Okey.
Nombor yang awak dail sedang sibuk.
Dia telefon siapa sekarang?
Untuk tinggalkan pesanan...
Bagaimana dengan rancangan awak?
Soo Ho ada penulisnya sendiri.
Mereka mungkin boleh bantu.
Ya. Mereka adalah penulis yang lebih bagus dari awak.
Itu sangat biadab, tetapi ia benar.
- Maaf. - Sebenarnya,
ia lebih penting untuk teruskan rancangan itu.
Hei, bos saya panggil.
Saya akan hubungi awak nanti.
Okey. Hubungi saya nanti.
Hei!
Awak kakitangan Radio Romantik?
Ya, saya kakitangan Radio Romantik.
Benarkah?
Adakah awak benar-benar petugas Radio Romantik?
Oh Tuhan! Ini tidak masuk akal!
Saya peminat fanatik!
Saya baru mendengarnya semalam. Ini menakjubkan.
Benarkah?
Saya benar-benar mahu jumpa awak.
Saya?
Ya.
Kenapa awak tidak pilih kisah saya?
Setiap hari saya menghantar kisah saya.
Ibu, saya baru berjumpa peminat saya.
Peminat awak?
Sebenarnya, tidak.
Sebetulnya, dia bukan peminat saya.
Dia peminat rancangan kami.
Jika awak perlu tahu, dia mungkin peminat Soo Ho.
Apapun, dia cakap, dia mendengar semua rancangan kami.
Bukankah itu menarik?
Awak cuma bersiaran beberapa kali.
Oh Tuhan.
Ibu.
Tempat ini mengingatkan saya pada masa lalu.
Ia sangat menarik.
Tidak, Geu Rim. Awak lebih bagus dulu.
Sudah tentu.
Tidak, itu tidak betul.
Awak betul.
Saya luangkan banyak masa di dalam dewan ini.
Ya, ia adalah pada masa itu.
Apa yang awak suka?
Datang ke sini...
mengingatkan saya pada cinta pertama awak.
Saya tahu...
awak pergi berjanji temu tanpa beritahu saya.
Oh Tuhan, ayuhlah.
Awak sangat pelik.
Bagaimana awak boleh suka seseorang...
bila awak tidak tahu bagaimana rupa mereka?
Saya tahu, bukan?
Saya agak pelik.
(Ji Soo Ho Mengumumkan Penerbitan "Who Am I")
Adakah Soo Ho berhenti?
Dia pasti berhenti.
Kenapa awak selalu tanya saya untuk ini?
Terima kasih.
Apa yang awak akan buat?
Awak selalu buat kesilapan semasa ke udara,
pengarah produksi awak hilang akal.
Geu Rim kekurangan bakat, dan sekarang awak DJ?
Adakah awak menukar DJ dalam masa kurang sebulan?
- Adakah dia selalu seperti ini? - Ya.
Saya sangat takut.
Tidak mengapa. Dia tidak akan sakiti awak.
Saya rasa dia boleh.
Hei.
Adakah petugas muda awak melarikan dri?
Adakah awak tidak ada rancangan yang bersiaran esok?
Awak semua hilang akal.
Saya bimbang.
Saya bimbang untuk awak.
Jika terlalu banyak kebimbangan, mereka boleh jadi hilang akal.
Saya setuju dengan awak.
Semoga berjaya.
Terdapat satu berita yang mendedahkan...
tentang drama yang awak berdua akan buat penggambaran.
Adakah kami benar-benar akan lihat...
awak berdua dalam sebuah drama?
Ya.
Ramai orang mahu melihat kami.
Kami akan sasarkan...
untuk anugerah pasangan tahun ini.
Saya akan mempertimbangkannya,
tapi disebabkan rancangan radio itu,
ia mungkin sukar untuk menjadi bintang dalam sebuah drama.
Saya baru sahaja mulakan rancangan itu.
Buat masa sekarang, saya mahu fokuskan masa saya...
dengan pendengar.
Itu juga tugas saya.
Oh begitu.
Adakah awak terlalu sukakan radio itu?
Atau, adakah awak suka penulis skrip radio itu?
Kenapa awak tidak mahu buat drama itu?
Adakah awak begitu sukakan Song Geu Rim?
Mestikah awak bersiaran di radio dengan dia?
Ya.
Tidak guna. Serius.
Ibu.
Dia ibu saya.
- Hai, anak. - Hai.
Awak menakutkan saya separuh mati.
Awak perlu kebenaran anak lelaki awak untuk jatuh sakit.
Ya, tuan.
Saya pasti awak lebih takut daripada saya.
Maaf saya tidak menjawabnya. Kenapa awak tidak hubungi saya lagi?
Ia mesti sukar bersendirian.
Adakah awak hubungi ambulans?
Soo Ho...
Ia Ji Soo Ho!
Ia benar-benar dia.
Helo.
- Apa yang dia buat di sini? - Lihat.
Dia sangat comel.
- Awak sangat kacak. - Awak sangat kacak.
- Dia sangat comel. - Lihatlah dia.
- Bukankah dia kacak? - Dia kacak.
Saya mahu autograf dia.
Tidakkah awak fikir awak perlu pergi...
supaya ibu saya boleh berehat?
Benar. Awak perlu pergi. Saya akan tinggal di sini.
Awak perlu pergi juga, Encik Lee.
- Helo. - Boleh saya...
- Maafkan saya... - Saya akan tandatangan untuk awak.
Baiklah. Soo Ho. Mari berbual.
- Soo Ho... - Saya akan tandatangan...
Saya mahu mendengar penjelasan...
tentang perjalanan awak ke luar negara untuk penggambaran drama.
- Tiada apa-apa diputuskan lagi. - Benar.
Lihat, saya tahu awak nampak bagus dengan cermin mata.
Tapi tiada sesiapa di sini, jadi kenapa awak tidak tanggalkannya?
Bagaimanapun, saya akan bertindak berdasarkan apa awak katakan.
Apa sahaja yang berlaku, sila berunding dengan saya dahulu.
Selagi awak adalah DJ kami,
kami percaya apa yang awak katakan.
Juga, kerana penulis kami terganggu...
kerana dia perlu menjaga ibunya,
kita mungkin perlu bantuan daripada penulis lain...
- Bagaimana pula tentang Cik Song? - Bagaimana pula ibu Cik Song?
Namun, kita perlu menggunakan skrip Cik Song.
Dia terlalu terganggu sekarang. Ibunya adalah dunianya.
Namun, kita cuma mula membuat rancangan dengan skrip dia.
Bukankah kita patut memberi dia peluang?
Kita boleh mengadakan mesyuarat di hospital,
atau buat rancangan radio bergerak seperti di sekolah itu...
Serius.
Kadang-kadang saya terlalu sukakan awak.
Awak mahu pergi ke mana?
Itu apa yang DJ kami katakan.
Selain itu, tidak kira betapa sukarnya ia,
kami mahu melakukan rancangan kami menggunakan skrip awak.
Apa pendapat awak?
Saya sangat bersyukur, tapi...
saya akan rasa terlalu teruk dan bersalah...
saya akan rasa seperti beban.
- Awak bukan satu beban. - Awak bukan satu beban.
Tapi itu tarikan awak.
Tiada seorang bencikan awak sekalipun awak satu beban.
Awak rasa, adakah akan jadi lebih baik...
jika kita melakukan siaran langsung dari hospital?
Saya kerap berada di hospital sejak saya kecil kerana ibu saya.
Jadi saya tahu sedikit tentang kehidupan di hospital.
Ia jarang untuk orang ketawa...
atau menangis bersama.
Itu apa yang saya mahu sediakan.
- Itu tidak teruk. - Saya sukakannya.
Apa? Kenapa dengan awak ini?
Kita sebenarnya telah bersetuju atau apa?
Baiklah.
Tulis sesuatu berdasarkan apa yang awak katakan.
Tapi Encik Lee,
seperti saya telah beritahu sebelum ini,
saya mungkin menjadi beban, jadi saya fikir...
ia lebih baik untuk minta Soo Ho menulisnya.
Serius.
Apa yang saya katakan sebelum ini adalah pemikiran saya sahaja.
Bagaimana kita boleh buat rancangan di hospital?
Kita boleh melakukannya.
Tapi awak tidak perlu buat begitu kerana saya.
Ia bukan kerana awak.
Soo Ho.
Apa yang awak buat di sini? Adakah awak sakit?
Tidak.
Kerana saya bekerja siang dan malam, dan sekarang,
dengan rancangan radio, saya akan pengsan.
Adakah awak jangka saya mempercayai awak?
Encik Lee. Katakan sesuatu.
Apa?
Saya begitu bimbang tentang Soo Ho...
kerana dia kelihatan lemah seperti bunga.
Sekarang, disebabkan masalah kesihatan DJ kita,
kita perlu melakukan rancangan berikutnya dari sini.
Bukan awak juga.
Rancangan bukan satu jenaka.
Jenaka? Adakah awak melihat saya sedang berjenaka sekarang.
Ya.
Awak ada sesuatu dalam fikiran?
Katakan hai.
Dia adalah bintang untuk rancangan kita seterusnya.
Berumur 16 tahun dengan kanser darah kongenital.
Saya Lee Eun Jung.
Impiannya adalah untuk menjadi DJ.
Awak sihat, jadi awak faham, bukan?
Tadi saya nampak tenang, bukan?
Saya tidak mahu bersikap seperti peminat yang hilang akal...
di hadapan Soo Ho, jadi saya cuba bersikap tenang.
Adakah ia berhasil?
Jujur sahaja.
Awak tipu tentang mahu menjadi DJ, bukan?
Awak tipu supaya awak boleh jumpa Ji Soo Ho, bukan?
Adakah ia salah?
Sudah tentu, ia salah.
Rancangan radio bukan tempat perjumpaan peminat.
Jadi mulai sekarang impian saya adalah menjadi seorang DJ.
Impian bukan gurauan...
Ia tidak penting.
Enam bulan lagi saya akan mati.
Jadi, mulai sekarang,
impian saya adalah menjadi seorang DJ, okey?
(Adakah begini cara untuk hantar cerita saya?)
Dia tenat.
Dia ada masa lebih kurang enam bulan.
Dia peminat awak.
Tidakkah awak mahu beri dia hadiah yang bagus?
Saya rasa...
ia juga akan menjadi hadiah yang bagus untuk awak.
Ini air.
Awak lakukan rancangan awak...
dari hospital?
Ya.
Saya gembira boleh lakukan rancangan sambil menjaga awak,
tapi...
Jika awak gembira, awak perlu gembira.
Kenapa ada "tapi"?
Benar. Anakku.
Bagaimana awak dapat...
bilik hospital ini?
Bilik hospital ini?
Ya.
Adakah awak menang loteri tanpa beritahu saya?
Ianya...
Soo Ho.
Boleh kita bercakap sebentar?
Saya akan ke bilik awak.
Saya perlu tanya awak sesuatu tentang rancangan itu,
dan sebenarnya...
Tentang apa yang kita cakap...
Ada seseorang di bilik Soo Ho.
Bagaimana jika minum kopi bersama saya dan bukan Soo Ho?
Awak dan Soo Ho pasti sudah semakin rapat.
Saya tidak boleh cakap begitu.
Kami kerja bersama, jadi kami secara langsung...
Oh begitu.
Apa pun, bagaimana awak kenal Soo Ho?
Awak bukan pengurus dia, bukan?
Kami berkongsi setiap hal terperinci...
dalam hidup peribadi masing-masing...
Saya berharap.
Buat masa ini ia masih di sebelah pihak.
Saya adalah doktornya.
Saya bertanggungjawab dalam insomnia dan tekanannya.
Jangan cakap perkara seperti betapa kagumnya awak...
kerana saya kacak dan bijak.
Awak adalah doktor.
Jadi berapa lama awak dan Soo Ho...
Kami kawan sekolah tinggi.
Awak tanya banyak soalan hari ini.
Bagus. Saya juga ada banyak soalan untuk awak.
- Untuk saya? - Ada banyak soalan.
Soo Ho dapat telefon bimbit disebabkan awak, bukan?
Dia berada di hospital...
disebabkan awak juga, bukan? Ia terlalu jelas.
Apa yang berlaku adalah...
Bagaimana dengan ini?
Saya ada banyak soalan, dan begitu juga awak.
Mari tanya satu soalan pada satu sama lain.
Awak mula dahulu.
Apa? Awak mahu tanya saya sesuatu.
Ia tentang Soo Ho...
Awak di mana?
Boleh kita jumpa sebentar?
Ada orang di luar, jadi datang ke sini.
Atau adakah saya patut jumpa awak?
Melucukan.
Jika awak mahu berpura-pura sakit,
awak patut lakukan dengan baik.
Bagaimana jika wartawan dapat gambar?
Kali ini siapa yang laporkan kepada awak?
Awak tidak perlu tahu.
Mana Encik Kim?
Awak pecat dia. Kenapa awak tanya saya?
Awak mahu ke suatu tempat?
Saya dengar ibu Song Geu Rim ada di sini.
Adakah awak mahu ke sana?
Ya.
Awak kata...
Tae Ri akan hadapi masalah jika dia luangkan masa dengan awak.
Adakah maksud awak Song Geu Rim tidak apa-apa...
jika dia menjadi sengsara?
Esok kita ada acara di sini,
jadi ia akan jadi bagus dan cekap.
Berehatlah.
Adakah maksud awak Song Geu Rim tidak apa-apa...
jika dia menjadi sengsara?
Kenapa?
Saya mahu lihat wajah awak.
Boleh awak...
hanya...
ingat saya seperti ini sahaja?
Ya?
Sudah tentu.
Saya janji akan ingat awak...
walaupun sudah dewasa nanti.
Walaupun saya lupakan awak?
Ya. Walaupun awak lupakan saya,
saya tetap akan ingat awak.
Ianya...
tentang Soo Ho...
Adakah dia pernah berada di hospital ini dahulu?
Ya, pada 12 tahun lalu.
Jadi...
adakah namanya semasa muda...
adalah Woo Ji Woo?
Bagaimana awak tahu?
Song Geu Rim.
Awak tidak...
ingat saya?
Sehinggalah...
awak mengenali saya.
Apa maksud awak, sehingga saya mengenali awak?
Mungkin saya akan kehilangan awak...
jika bersikap seperti dahulu,
seperti hari itu.
Saya kenal awak.
Kita berdua sudah saling mengenali...
dari dahulu lagi.
Soo Ho.
Saya akan tanya awak satu soalan sahaja.
Tolong berikan jawapan dengan betul kali ini.
Adakah...
kita berdua...
pernah duduk di sini?
Awak pernah berjumpa...
dengan Song Geu Rim...
yang pakai penutup mata di sini?
(Bengkel Pengalaman Buta)
Jadi, ia adalah awak.
Sebab itulah...
awak buat begitu pada saya.
Adakah awak rasa sakit...
kerana saya tidak kenal awak?
Awak langsung tidak dewasa.
Gembira dapat berjumpa awak.
Tidak bolehkah awak hanya...
ingat saya seperti ini?
Adakah awak...
dapat tidur lena?
Dahulu awak tidak boleh tidur.
Awak tidur dengan lena sekarang?
Tidak.
Kenapa tidak katakan apa-apa pada saya?
Sepatutnya awak beritahu saya.
Saya mahu awak mengenali saya.
Saya mahukan awak...
mengingati saya.
Awak sangat pelik.
Sekiranya awak gembira jumpa saya, awak boleh katakan hai.
Kenapa awak menyandung kaki saya?
Maafkan saya.
Helo?
Saya tidak suka lelaki yang ada bersama awak hari itu.
Awak seperti budak-budak.
Dan bila kita keluar bersama pasukan,
kenapa awak buat saya nampak teruk...
di hadapan ibu awak?
Adakah awak ingat hari ketika awak mabuk?
Hei, Soo Ho.
Kenapa awak bersikap begitu pada saya?
Apa?
Apapun, awak seperti lelaki gatal.
Kenapa awak ketawa?
Awak jahat pada saya, dan awak bertanya...
jika saya kenal awak. Bagaimana saya mahu ingat?
Awak sudah hilang akal?
Dan juga,
apabila saya lompat dalam kolam, awak menyakiti perasaan saya.
Sebab itulah saya bawa awak pulang.
Benar, itu yang saya pelik.
Bagaimana awak tahu di mana saya tinggal?
Saya ikut awak pulang 12 tahun lalu.
Awak memang seorang penghendap.
Jadi. Sebentar.
Adakah dari dahulu...
awak memang sukakan saya?
Maafkan saya.
Saya memang melampau jika sudah mula bercakap.
Tidak mengapa.
Awak betul mengenainya.
Awak mahu masuk ke dalam?
Saya tidak terkata.
Lihat sini.
Walaupun awak suka saya 12 tahun yang lalu,
dan walaupun awak katakan awak suka saya sekarang juga,
adakah awak fikir...
saya kata, "Saya sangat gembira. Saya sukakan awak juga..."
Apa yang awak sedang buat?
Ada wartawan di luar sana.
Oh Tuhan. Benarkah?
Bukankah ia akan jadi masalah bagi awak jika saya keluar sekarang?
Tidak. Ia akan jadi masalah bagi saya.
Tunggu sebentar. Jadi...
Apa yang saya patut buat sekarang?
Jadi...
Teruskan apa yang awak mahu katakan.
Apa?
"Walaupun awak suka saya 12 tahun lalu,"
"dan walaupun awak katakan awak suka saya sekarang juga,"
"Adakah awak fikir..."
"saya akan kata, saya sangat gembira. Saya sukakan awak juga?"
Di situlah awak berhenti.
Adakah saya benar-benar kedengaran seperti orang tidak guna?
Sedikit.
Teruskan.
Saya pergi dahulu.
(Tae Ri)
Kenapa awak tidak jawab?
Kenapa dia tidak pernah jawab?
Tidak guna.
Kenapa dia keluar sekali lagi?
Ke mana dia pergi?
Soo Ho!
Adakah dia di dalam tandas?
Soo Ho!
Kenapa dia tidak duduk di dalam biliknya?
Apa ini?
Saya tidak tahu.
Dia bukan wartawan. Ianya Jin Tae Ri.
Adakah benar-benar ada wartawan?
Kenapa awak banyak bercakap hari ini?
Dan juga, mengenai Tae Ri...
Jangan salah faham.
Kenapa awak kata begitu pada saya?
Ini adalah pokok.
Jangan keluarkan punggung awak. Gunakan teras awak.
Angkat tangan awak.
Jangan tahan nafas awak.
Hembus keluar secara semula jadi.
Jika awak sukar seimbangkan badan,
tekan ke bawah dengan ibu jari kaki awak...
seolah-olah akar pokok menggali ke dalam tanah.
Saya akan tunjukkan sekali lagi.
Apa yang awak sedang buat?
Dia mula tinggal di sini sejak semalam.
Mari sertai kami!
Ia bukan seperti saya bangga berada di hospital.
Kenapa saya mahu...
berada di dalam rancangan radio? Apa yang awak mengarut?
Kami lakukan rancangan kami dari hospital,
dan baca poskad pesakit di dalam rancangan.
Bukankah awak kesunyian berada di hospital?
Tidakkah awak rindukan anak-anak dan cucu-cucu awak?
Awak fikir awak siapa?
Berani awak cakap tentang cucu saya?
Puan, tolong bertenang.
Saya takkan bertenang!
Saya tidak boleh lakukannya. Tidak, saya takkan lakukannya.
Cik Kim.
Saya dengar awak suka pisang kaki kering.
Mereka kata rasanya sangat sedap,
jadi saya bawa ia untuk awak.
Awak tidak perlu...
bawa semua ini.
Saya bawa ia untuk awak makan.
Adakah ini ia?
Adakah saya perlu tulis di sini?
- Apa sahaja yang awak mahu tulis. - Baiklah.
Saya mahu jjajang.
Pastikan awak makan.
Kunyah dengan baik, dan makan tiga kali sehari.
Jagalah diri sendiri juga, bukan hanya ibu awak.
Tetapi, awak belikan saya mi segera?
- Saya akan... - Adakah awak fikir saya akan bayar?
Kita akan bayar secara berasingan.
Saya akan belikan awak penyepit.
Serius...
- Serius... - Saya akan bayar itu.
Tidak.
Kita patut bayar secara berasingan.
Bagaimana awak tahu...
dia minum susu pisang dengan mi segera?
Bagaimana awak tahu makan mi di sini adalah yang terbaik?
Ia menakjubkan.
Ia seperti awak habiskan banyak masa di hospital.
Awak tahu bila dan di mana orang berkumpul juga.
Ibubapa saya habiskan banyak masa di hospital.
Kedua-duanya mati selepas lama sakit.
Saya dahaga.
Beri saya awak punya sedikit.
Saya ada beli lebih.
Tidak, saya hanya perlukan satu suapan.
Berhenti ambil makanan Cik Song.
(Encik Kim)
Jawablah.
Hei.
Apa yang berlaku? Awak benci hospital.
Ia cuma berlaku begitu.
Ia disebabkan Song Geu Rim, bukan?
Saya tahu.
Bila awak suka sesuatu,
awak tidak boleh lepaskannya.
Sebab itulah saya sentiasa dengan awak...
walaupun awak suruh saya pergi.
Saya tahu awak maksudkan, "Jangan pergi."
Apa guna semua itu sekarang?
Saya tahu, bukan?
Joon Woo.
Berapa banyak yang JH bayar awak?
Saya akan bayar awak dua kali ganda.
Kerja dengan saya.
Lelaki tidak siuman ini.
Kenapa kami berjumpa di hospital?
Sejak bila dia ambil kisah dengan Geu Rim?
Saya betul-betul tidak terkata.
Dia luangkan masa terlalu banyak dengan Ji Soo Ho.
Ia seperti dia jadi lelaki dari seni persembahan.
Ji Soo Ho sangat menjengkelkan.
Dia sangat menjengkelkan.
Kenapa Ji Soo Ho setuju untuk buat rancangan radio dan...
buat saya sangat gembira?
Saya minta maaf. Maksud saya, terima kasih,
Soo Ho.
- Begitu. - Ya.
- Ini, jadi... - Lelaki tidak siuman itu fikir...
Geu Rim yang dibawa ke hospital...
dan mula menjerit pada saya. Betul, bukan?
Saya tidak pernah lihat lelaki tidak siuman itu...
- sangat marah. - Saya sudah beritahu awak.
Bacaan ini seperti buku teks.
Berapa kali awak baca ia?
10 kali.
Baca ia 20 kali.
Faham?
Kenapa dengan ini?
Saya panas.
Pakai ini.
Apa? Oh Tuhan...
Awak sudah makan ubat?
Belum.
Jika awak demam, saya akan bunuh awak.
Jaga diri dan kesihatan awak.
- Saya akan beli... - Hun Jung.
Keluarkan ubat dari beg.
Apa ini?
Adakah awak risaukan Geu Rim?
Ia masa untuk makan ubat saya.
Saya sudah agak.
Makanlah sebiji jika awak mahu.
Apa ini?
Lihat. Apa yang saya akan kata di sini jika ia saya?
- Apa? - Boleh saya tulis di sini?
(Bantu Kehidupan, Sebarkan Kegembiraan)
Jaga diri.
Saya Lee Eun Jung,
pesakit kanser darah kongenital yang berumur 16 tahun.
Seterusnya, Lee Eun Jung. Silakan naik.
Baiklah.
Dia berada di tahap akhir.
Paling lama dia ada enam bulan lagi.
- Dia peminat awak. - Mari tangkap gambar.
Awak tidak mahu beri dia hadiah yang hebat?
Saya dengar gadis tadi...
akan masuk rancangan radio awak.
Untuk pengetahuan awak,
berita akan liputi acara yang kita adakan.
Kenapa?
Sekarang Encik Kim sudah pergi,
adakah awak fikir saya takkan tahu apa yang awak buat?
Sudah tentu, awak tahu.
Hobi awak adalah pantau setiap pergerakan yang saya buat.
Jika awak tidak suka dipantau, pindah ke dalam rumah.
Kebelakangan ini saya dengar perkara buruk...
kerana awak tidak terkawal.
Ayah awak sudah pindah ke rumah,
jadi apa kata awak tinggal di rumah buat seketika?
Tidakkah ia meletihkan...
untuk hidup seperti itu?
Saya rasa semakin letih.
Mari pergi.
Ia Ji Soo Ho.
- Dia sangat kacak. - Oh Tuhan.
Saya peminat awak!
- Ia Ji Soo Ho. - Oh Tuhan.
Itu untuk Cik Song, bukan?
Saya sudah agak. Sebab itulah saya beli warna merah jambu.
Saya terbaik, bukan?
Saya lebih bersyukur jika awak senyap.
Apa yang berlaku?
Bukankah awak kata awak latih orang untuk jadi kuat?
Adakah awak ingat semua yang saya kata?
Orang mungkin salah faham awak sukakan Cik Song.
Itu betul.
Saya sukakan Geu Rim.
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥